Ik had gehoopt op betere cijfers

Dat zeg ik eerlijk. En ik vind het belangrijk om eerlijk te zijn, ook als dat betekent dat ik mijn eigen verwachtingen moet bijstellen.

Toen ik het Horeca 2.0 onderzoek startte, verwachtte ik een kloof. Ik verwachtte dat sommige zaken ver vooruit zouden zijn en andere zouden achterlopen. Dat is logisch in elke sector. Er zijn altijd early adopters en late majority. Er zijn altijd voorlopers en volgers.

Maar ik had gehoopt dat het gemiddelde hoger zou liggen. Dat de bulk van de sector misschien niet voorop zou lopen, maar tenminste bezig zou zijn. Tenminste aan het nadenken. Tenminste een eerste stap aan het zetten.

Dat is niet wat de data laat zien.

De cijfers op een rij

89,5% doet voorraadbeheer met pen en papier. In een tijd waarin je met één app in realtime kunt zien wat er in je keuken staat. In een tijd waarin je telefoon je kan vertellen dat je bijna door je tomaten heen bent.

77,5% neemt bestellingen op de klassieke manier op. Met een notitieboekje. Uit het hoofd. In een sector waar een vergeten bestelling niet alleen omzet kost, maar ook een ontevreden gast.

85% heeft geen loyaliteitsprogramma. Terwijl loyale gasten gemiddeld 20% meer besteden. Terwijl het vijf keer goedkoper is om een bestaande gast te behouden dan een nieuwe te werven.

55% schat wachttijden op gevoel. 36% meet niet of marketing werkt. 36% post op social media alleen als ze eraan denken. 40% verandert de menukaart nooit. 51% communiceert met gasten alleen mondeling.

Elk cijfer apart is te verklaren. Samen schetsen ze een beeld van een sector die de mogelijkheden van technologie nauwelijks benut. En dat doet pijn.

Niet uit onwil

Ik wil dit heel duidelijk zeggen, want het is essentieel: dit ligt niet aan onwil. De ondernemers die aan dit onderzoek hebben meegedaan, zijn geen luie mensen. Het zijn geen mensen die niet om hun zaak geven. Het zijn mensen die elke dag keihard werken. Die hun gasten het beste willen geven. Die wakker liggen van hun personeelskosten en hun energierekening.

Ze digitaliseren niet vanwege een combinatie van tijdgebrek, overweldiging, en het gevoel dat “het toch wel loopt”. En omdat niemand ze een eerlijk startpunt geeft. Omdat elke leverancier roept dat zij de oplossing zijn, en geen enkele leverancier zegt: laten we eerst eens kijken waar jij écht behoefte aan hebt.

De sector heeft gefaald in het helpen van de ondernemer. Niet de ondernemer heeft gefaald in het omarmen van de sector.

De voorlopers geven energie

En dan zijn er de koplopers. De ondernemers die wél bewust kiezen, wél meten, wél hun team meenemen. Die laten zien dat het kan. En die laten zien dat het loont.

Een restauranteigenaar in Brabant die zijn food cost met vier procent heeft verlaagd door zijn menukaart te analyseren. Een cafébas in Amsterdam die zijn personeelskosten heeft verlaagd door slimmer in te roosteren op basis van historische druktedata. Een strandtent in Zeeland die zijn herhaalbezoekers heeft verdubbeld met een simpel loyaliteitsprogramma.

Geen spectaculaire verhalen. Geen miljoeneninvesteringen. Gewoon ondernemers die één ding hebben opgepakt, het goed hebben gedaan, en het resultaat zien. Dat geeft me energie. Want als een klein restaurant in Brabant het kan, kan een klein restaurant in Groningen het ook. Het zijn geen geheime methoden. Het is kiezen, beginnen, leren en doorzetten.

De technologie is er al

Wat me het meest frustreert, is dat de technologie er al is. Alles wat die 89,5% zou kunnen gebruiken, bestaat al. Het is beschikbaar. Het is betaalbaar. Het is ontworpen voor precies hun situatie. De software is er. De hardware is er. De ondersteuning is er.

De kloof zit niet tussen wat er mogelijk is en wat er beschikbaar is. De kloof zit tussen wat er beschikbaar is en wat er wordt gebruikt. En die kloof is menselijk, niet technologisch. Het is een kloof van bewustzijn, van prioriteiten, van vertrouwen.

Volgend jaar

Dit onderzoek is het eerste. Volgend jaar doen we het opnieuw. Met dezelfde vragen, dezelfde methodiek, zodat we kunnen vergelijken. En dan wil ik kunnen zien dat die 89,5% gedaald is. Niet naar nul, dat is niet realistisch. Maar naar 70%. Naar 60%. Elke procent is vooruitgang. Elke procent betekent ondernemers die slimmer werken, minder stress ervaren, meer grip hebben.

De technologie is er. De partners zijn er. De kennis is er. Het enige dat ontbreekt, is dat ondernemers de eerste stap zetten. En die stap hoeft niet groot te zijn.

Kies één ding. Pak het aan. En bouw daaruit verder. Dat is mijn boodschap. Vandaag, morgen, en elk jaar dat we dit onderzoek herhalen. Tot de kloof kleiner is dan de brug.

Zie je door de bomen het bos niet meer?

Er zijn tientallen tools en softwareoplossingen voor de horeca. Maar welke passen echt bij jouw zaak? Doe de gratis Horeca Tech Keuzehulp en ontdek in een paar minuten welke technologie jou het meest vooruit helpt. Geen verkooppraatjes, gewoon eerlijk advies.